ΡΕΝΤΖΑΙΟΙ - ΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ

Ο Νίκος Πάνου έκανε μια εξαιρετική δουλειά. Παραθέτω και μια μικρή συνέντευξη που πήρα ένα χρόνο μετά την έκδοση: Ο Νίκος Πάνου, ο συγγραφέας που ζωντάνεψε το έγκλημα της Πέτρας. Ζω σε κάθε αφήγηση των γερόντων Σχεδόν ένα χρόνο μετά την πρώτη παρουσίαση του βιβλίου «ΡΕΝΤΖΑΙΟΙ: Οι Βασιλείς της Ηπείρου» ο συγγραφέας του, Νίκος Πάνου, απαντάει στις ερωτήσεις του περιοδικού για την απήχηση του έργου του, τη νέα προσπάθεια που ξεκινάει για την περιγραφή μιας μικρής Οδύσσειας δυο Ηπειρωτών κατά τον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο, υποστηρίζοντας ότι σκοπός του δεν είναι να γράψει ιστορία, αλλά να διασώσει τις αφηγήσεις… Μπορέσατε και βγάλατε τους Ρεντζαίους από την τοπική Μυθολογία αποδίδοντάς τους ιστορική υπόσταση. Ποια ήταν τα υπέρ και ποια τα κατά της προσπάθειας; «Κατά» δεν υπάρχουν όταν προσπαθείς κι όταν κάτι το θέλεις, και τα αγαπάς πιο πολύ κι απΆ τον εαυτό σου, και το σύμπαν συμμαχεί μαζί σου. Μπόρεσα και έσωσα, μέσα απ’ τις μαρτυρίες των γερόντων, μια τοπική ιστορία, απ’ τη φθορά της σημερινής εποχής, που το κάθε είδος σκουπίδι έχει σαρώσει τα πάντα στο διάβα του, τείνει δε να σαρώσει και την νεολαία μας αφαιρώντας της την καταγωγή, ίσως και την μνήμη της. Λαός χωρίς ιστορία μοιάζει με καράβι χωρίς πυξίδα, και ιστορία χωρίς γέροντες δεν υπάρχει. Όσο για τους Ρεντζαίους από μόνοι τους ήταν ένας θρύλος και μια ιστορία, προσωπικά την έγραψα με τόλμη και χωρίς φτιασίδια. Γιατί το έγκλημα της Πέτρας συνεχίζει να μας συγκινεί ακόμη και σήμερα; Γιατί οι Ρεντζαίοι είναι ακόμη ζωντανός θρύλος; Στην Πέτρα σκοτώθηκαν ψυχές αθώες, θύματα του συστήματος της εποχής εκείνης, όπως θύματα ήταν και οι θύτες της αιματηρής ληστείας , τα χρήματα που άρπαξαν ουδέποτε τα γεύτηκαν αυτοί και οι οικογένειες τους πέθαναν πάμπτωχοι. Οι δε οικογένειες των θυμάτων, μέσα από τον πόνο των αδικοχαμένων εκλιπαρούν τους έχοντες για το προς το ζην και εκείνοι ανταποκρίνονται με ψίχουλα.