ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΣΤΟ ΜΕΗΝ, και ο δικηγόρος Μπομπ Μπέρτζες έχει εμπλακεί στις έρευνες γύρω από έναν φόνο, αναλαμβάνοντας την υπεράσπιση ενός μοναχικού άνδρα που ζει αποκομμένος από την πόλη και κατηγορείται ότι σκότωσε τη μητέρα του. Ταυτόχρονα, τον έχει απορροφήσει η βαθιά και ανθεκτική φιλία του με τη διάσημη συγγραφέα ΛΟΥΣΥ ΜΠΑΡΤΟΝ, που ζει εκεί κοντά, σ’ ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα. Η Λούσυ κι ο Μπομπ μιλάνε για τη ζωή και τις ελπίδες τους, για όσα έχουν μετανιώσει και για όσα θα μπορούσαν να ήταν αλλιώς. Στο μεταξύ, η Λούσυ έχει γίνει φίλη με μια από τις παλιότερες κατοίκους του Κρόσμπυ, την ΟΛΙΒ ΚΙΤΤΡΙΤΖ, που πλέον ζει σε μια κοινότητα φροντίδας ηλικιωμένων στην άκρη της πόλης. Οι δυό τους περνάνε πολλά απογεύματα μαζί, στο μικρό διαμέρισμα της Όλιβ, ανταλλάσσοντας ιστορίες : ιστορίες για ανθρώπους που γνώρισαν, για « ζωές που δεν καταγράφονται ποτέ », όπως λέει η Όλιβ, αναζητώντας μαζί το νόημά τους. Στο μυθιστόρημα αυτό η Ελίζαμπεθ Στράουτ βάζει να συναντιούνται οι δύο κεντρικές ηρωίδες των προηγούμενων βιβλίων της. Με απέραντη ενσυναίσθηση και συμπόνια, αλλά και με εξαίσια μαεστρία, η Ελίζαμπεθ Στράουτ στο Πες μου τα πάντα φωτίζει το πώς οι σχέσεις μας με τους άλλους μας βοηθούν να αντέχουμε και να προχωράμε παρακάτω στη ζωή. Όπως λέει κι η Λούσυ, « η αγάπη παίρνει ένα σωρό μορφές, αλλά είναι πάντα αγάπη ».